evet

 Özgün elveda çalıyor şu anda. Biraz önce Gökhan Türkmen çaldı biraz. Denizli ve Aydın'daki yakında olacak konserlere baktım. Beraber gidebileceğim biri şu an için yok sanırım. 

Gerekli olgunluk henüz oluşmadı seni güzelce anabilmek için. Patlatabilmek için henüz yeterince ucu beyazlaşmadı sivilcenin. 

Viskimi koydum yine. Bugün çok yorgun hissediyorum. Zaten gribim. Göğüs ağrısı da cabası. 

Galiba olmadı. Olduramadım ilk defa. Ben isteyince yapamayacağım şey yok derdim hep. Bir şeyi sonuna kadar zorlardım.  Ki hala öyle. bu olmadı galiba. 

Geçenlerde biraz ümitlendim işte. Yıllar sonra biraz duygu hissetmeyi özlemişim. Bu kadar sene boyunca sadece konu sen olunca bu hislerin oluşması çok garip. 

Bunun neden olduğunu, benim hangi travmamla derdimle alakalı olduğunu düşünmekten vazgeçemeyeceğim sanırım. Ama duygular bu şekilde söylüyor. Yapacak bir şey yok. 

Baktım hesabına twitterdan. Ki ordan tanışmıştık. Tanışalı 11 yılı geçti. Tekrar baktım. Bakabildim. Çok güzel hissettim. Kedin var hala. Çok tatlı. Hala aynısın. Ne güzel. Hala aynı şeyleri yazıp düşünüyorsun. 

Dedim sonunda eski halini buldum. Hissedebildim seni. Yine ümitlendim. Çok mutlu hissettim hayatta. Tamamlandım gibi hatta. 

Sonra yine hayallerim yıkıldı. Olağan bir durum. Yine sevgilin varmış. Ne zaman olmadı ki?

Senin adına sevindim hatta. Belki de olması gereken  bu dedim. İçim rahat olmalı diye düşündüm. Mutlu olsun beni unutsun. Benim ona verdiğim umutları gömsün içine. Aklına gelmesin. 

Yeni bir fotoğraf koydun. Bu ağır geldi. Biraz zorlandım. Özleyemedim yine seni. Yine başkasıyla seni gördüğüm için hüznünü yaşayamadım. Hüznüm lekelendi gibi hissettim. 

Saf ve güzel şekilde seni özleyip yasını tutamıyorum. Bunu yapmanın bir yolu veya bana beni unuttuğunu kesin olarak hissettirmenin bir yolu yok mu? 

İçimden bir his hala beni unutmadığını söylüyor. O sesi nasıl susturabilirim sence?

Son nefesimi verdiğimi düşündüğüm zaman dahi aklıma gelen şey seni son kez görebilme isteğiydi. 

Bunların anlamı sadece bir saplantı veya benim unutamamam olabilir mi? Burda çözülmesi gereken bir şey olabilir mi? Neleri anlayıp tabi ya diyeceğim bir 10 yıl sonra? 

Bana kızdığın bir zaman kendimi yine değersiz ve salak gibi hissediyordum. Ama bir şeyi farkettim. Sen benden çok şey beklemişsin dedim. Hayal kırıklığına uğramışsın. Bunu gözlerinde gördüm. O hayal kırıklığı beni üzüyor. 

Bunda benim payım var mı yoksa elimden geleni yaptım mı hala bilemiyorum. İçim içimi yiyor hala. Bana doğruyu söyleyebilecek kimse yok. Sen bile. İçim inanmayacak. Seni hayal kırıklığına uğratıp çok üzdüğümü söyleyecek. Bunlar yalan mı duygularım bana yalan mı söylüyor bilmiyorum. 

Niye duygu okumada bu kadar başarısızım ki?

Duygularımı biraz daha hissedebilmek için biraz daha derine inmem gerekiyor. Ben hep hataları kendimde bulurum. Birine bişey olsa benim yüzümden oldu gibi gelir. Bu da öyle bişey belki de. 

Bu olayı bu kadar büyütme sebebimi öğrenmek istiyorum. Terapistim bana ne söyleyecek cuma günü merak ediyorum. Tabiki cevap vermeyi bekleyip göreceğiz diyecek her zamanki gibi. 

Belki de daha tecrübeli bir terapistle görüşmeliyim. Aslında fena gitmiyor ama beklediğim bilgelik ve çözüm yok. Her hafta sohbet ediyoruz sadece. 

Beynimi ve kalbimi çıkarıp seni çıkarması gerekiyor. Hayatım anlamsızlaşır mı acaba böyle olunca?

Biraz daha salak hissederim. İçi boş ve ayakları yere daha az basıyor gibi hissederim. Viski doldurayım biraz daha. 

Duygu yoğunluğum azaldı. Sadece biraz üzgün,bunalmış ve karışık hissediyorum. Dinginlik ve sakinlik gerekiyor. 

İçimde korku hissediyorum bolca. Birikmiş karanlık şeyler var. Üzüntü var hüzün var özlem var. Beklemekle örtülen duygular var. 

Daha iyi olacak ama elbette. Farkına varıp düşünmek de duyguları özgür bırakmanın bir yoludur belki de. Umarım öyledir. Hafiflerim. Ben olurum sadece. 

Zamanı geri döndüremiyorum. Ben ölmeden bulunursa bir zaman makinesi, bu olay hayatımın bir anlamı olmasını sağlayabilir. 

50. doğumgünümde biri bana zaman makinesi hediye etsin. Başka hiçbir şey beni mutlu ve tatmin etmeyecek. 

Hayatımı istediğim şekilde dizayn edeceğim. Daha az pişmanlık ve daha çok mutluluk olacak. Daha çok aşk olacak. 

Şu an çok düşünme yetim olmayacak ama yarın veya diğer günlerde onun aklına girip gerçekten benim hakkımda ne düşündüğünü görüp o ihtimallere göre alacağım hamleleri düşüneceğim. 

Çünkü onun düşüncelerini bilememek beni çok fazla etkiliyor. Mesela çoktan unuttuysa ve sevmiyorsa ve buna eminsem ne yaparım? Tam tersi büyük hayal kırıklığı ve hala duygular taşıyorsa ne yaparım? 

Ah keşke biraz bu konularda iyi olsam.