çok güzelmiş bu çay
Sabahın 6.54ünde hele. Sıcak sıcak demlediğim çay. Kendime çay demleyecek zaman bile bulamazdım çünkü. Zamanımın olmadığından değil. Sakin kalamadığımdan, geç uyuduğum için yaşadığım pişmanlıktan falan filan. Bugün çok sakinim. Deli gibi içki içiyorum günlerdir. Hatta önceki yazıda 'self destruction is the answer' yazmışımdır. Fight club repliği. Kendimi o hallerde görmek bana iyi geldi galiba. Ben bunları yapmamalıyım dedim. Ama eğlendim de. İzlediğim değersizlik, mükemmelliyetçilik videoları da bana iyi gelmiş olabilir. Dersin başına oturamaz, kaçacak bir şey arar sonra pişmanlıktan geberirdim. Kafam bi şekilde uzaktı olaydan. Bütün gece ders çalıştım bugün. Oğlum çok güzel bir şey lan. Yemin ediyom normal kafama geldim. Zaman içinde psikolojimin nasıl bozulduğunu anladım. İlişkimin neden bittiğini anladım gibi de oldu. Son senelerde yapmam gereken hiçbir şeyi yapmaz pişmanlıkla yaşardım. Hep bir şeylerden kaçardım. Ama bu bana hissettirilen değersizlikle de alakalı olabilir. Üstümde çok büyük baskı hissederdim. Bildiğin kendime geliyorum lan. Salak salak boksa falan gidiyorum, cevabı başka yerlerde arıyorum. Yeni bir şeyler satın almam lazım falan diye düşünüyorum. Bunlar değilmiş olay. Sadece sorumluluklarımın bilincinde olmam gerekmiş. Kaçmamam gerekmiş. Her bir kaçışın beni çok saçma kafalara götürdüğünü anlamam gerekmiş. Ben mutluyum lan. Bambaşka birine dönüşmüşüm git gide. Başkası olmuşum. Bugün hiç pişmanlık hissetmeden south park izledim amına koyyim. Vicdan azabı çekmeden film de izlerim artık. Asıl görevlerimi yerine getirince baya bi rahatladım. Okul beni sürekli uçuruma sürüklüyordu. Başka cevaplar arıyordum. Saçmasapan şeyler yapıyordum. Çünkü bu şekilde bitmeyeceğini biliyordum. Herhalde başka şeyler istiyorum diyordum. Herhalde hayallerim var bilmediğim diyordum. Benim hayallerim hep var. Ama olay benim kafamın düzgün olmamasıymış. Her şey için bolca zaman var çünkü. Her şeyin bugün olması lazım diye düşünürdüm. Bana 10 yıl gibi gelen zaman dilimi aslında 1 hafta falan oluyordu. Bir kıza yazıyorum mesela konuşuyoruz. Aradan bir sene geçmiş gibi hissediyorum. Bir bakıyorum daha 4 gün önce konuşmusuz. Yapmaktan korktuğum şeyler, beni felakete sürükleyeceğini düşündüğüm şeyler sürekli bi tedirginlik yaratmış bende. Her şeyi yapmak isterken hiçbir şeyi tam yapamamışım. 10 yıl sonrasını düşünüp mutsuz olmuşum. Kendimi o kadar değersiz görmüşüm ki bana başka hiçbi kız bakmaz diye biten ilişkimi takıntı haline getirmişim. İnş bakar. Amin. Burada iddialı olamıyorum. Artık kendim olabiliyorum lan. Yani tam olarak her şey düzeldi diyemem. Bir gün yapmam gerekenleri yaptım diye çok iyi hissettim sadece. Devam ettirmem gerek. Vicdan azabı, pişmanlık diğer sorunları tetikliyor çünkü. Arka arkaya sigara yakarken bile acaba moralim çok mu bozuk ondan mı içiyorum diye düşünmüyorum artık. Bu bir milat olsun. Artık hep güzel devam etsin. Yine andan uzaklaşıp geleceği düşünüyorum ama bu sefer artık gerçekten değişmiş olsun bir şeyler. Çok yoruldum çünkü lan. Bozuk psikolojiyle çok uzun zaman geçirdim. Çok zorlandım. Çok kötü hissettim. Çok fazla kendimi düşürdüm. Kalitesiz birine dönüştüm. Öyle olunca da insanların dediklerine bağımlı hale geldim. Kim ne dediyse dinledim. Bu şekilde olmuyordu çünkü. Ama artık olacak. Çok büyük bir engeli açmışım gibi geliyor. Bir şekilde bi konudaki bakış açım değişti. Ve bir şekilde iyi hissediyorum. Kendime çay koyup bütün gece ders çalışabiliyorum. Ben bunu hayatımın hiçbir döneminde yapmadım. Ygsye çalışırken 3-4 saat mat kitabı açık oturmuştum bir kere sadece. Onda da toplasan 20 dakka kitaba bakmışımdır. Hep çözülmez olarak düşündüm dersleri. Bir şekilde başlayamadım hiçbirine. O değişti işte. Nasıl oldu bilmiyorum. Artık kaygıları yüzünden 18 yaşında bir ergen gibi davranmıcam galiba. Artık benim de hayatım düzene giriyor. İstediği kadar geç olsun her şey. Hiç olmamasından iyidir. En azından içim rahat artık. Olmazsa da başka bir şey denerim. Bu özgüven bana geldi ya o yeter bana. Artık keko değilimdir inş. Salak salak kafalara girdim. Salak salak şeyler yaptım. Şimdi kendi karakterimi çizmişim gibi oldu. En azından çerçevesi artık. Sınırları var. Bir şeyler işe yaradı işte. Ne yaradı bilmiyorum. Artık aylar öncesinden vize dönemi kaygısı çekmicem. Çalışmaya başlarım. Yavaş yavaş anladığımı görürüm. Ne kadar başlasam da çalışamıyordum çünkü. Göktürk alfabesi gibi geliyordu bana her şey. Ben bunu aştım. Artık felaket olmayacağını biliyorum. Yine çok boş yaptım ama daha çok yapıcam. Burada edebiyat kasmıyoruz amına koyyim. Zaten adamakıllı kimse okumuyor. Kendi kendime boş yapayım. Ama bana vakit yetmiyor işte. Çok uyuyom lan. Bi de uyku düzenim olmadığı için yapmam gereken işlerimi düzene sokamıyorum. Erken kalkmaktan da nefret ediyorum. İşlerim de gün içinde oluyor genelde. Neyse moral düzgün olunca az uyku da yeter. Kendimi verebileceğim bir yer var çünkü. Kişisel gelişim zırvalarıyla, psikoloji zırvalarıyla kafayı yedim bu kafadan çıkayım diye. Bir şekilde oldu işte. Yani ilk adımı atabildim en azından. Tek yapmam gereken kaçmamak. Zorlamak. Girmeye korktuğum sınıfa girmek. Derslerle, okulla aram yoktu ki nasıl derste kendimi iyi hissedeyim? Her şeye yabancı gibiydim. Konuyu bilmezdim falan. Çocuk gibi mutlu oldum bu gece. Zaten önceki kafada bir ilişki de yürümez biliyorum. Sürekli bir tedirginlik falan. Artık istediğim gibi egoist olabilcem. Artık hayatımın bir felakete dönüşmeyeceğini biliyorum. Kibirli bir insan olmamda bir sakınca yok o yüzden xd Her yaptığım boştan sonra sen de hiçbişey yapmıyosun, ders de çalışmıyosun, o okul bitmez, bu şekilde gitmez bu hayat cümleleriyle beni gerçek hayata döndürme çabaları olmayacak artık. Artık mizahımı yapabileceğim... Allahım çok mutluyum. Boş yaptıktan sonra acaba hala mı çocukluk yapıyorum, ders falan mı çalışmam lazım diye düşünmücem. Bi bok olmadığını bildiğim insanları sırf benim de geleceğim tehlikede diye uzun uzun dinlemicem. Bi seviyem olacak lan. Özgüvenim geldi amk. Yine çok fazla gaza geldim. Düşüşü olmaz inşallah bu kafanın. Yine o acınası gülümsemeye gerek kalmaz. Tanrım! Eğer varsan o acınası gülüşü lütfen benden uzak tut. Çok utanıyorum o haldeyken. Ben sadece zekamı kullanarak kızları etkilemek istiyorum. Ve o haldeyken olmuyor. Bana hayatım boyunca kızları etkileyebilecek özgüveni ver. O olmayınca hayat da çok sıkıcı oluyor. Kaç tane kız tavlama kitabı okudum ve o taktikleri uygulamam gereken en az 18131231 kız daha var. Bitti tanrım.Görüşürüz. Hayattaki en büyük sorunumun dersler olduğunu biliyordum. Konuya giriş yaptım sadece. Ve zamanla kaybettiğim özgüvenimin hızla damarlarımda gezinmeye başladığını hissediyorum. Lan artık çok iğrenç, itici oldum diye yazdıklarımı da silmicem absdhasdbasd Çünkü artık bu iticilikle de istediğim her şeyi elde edebilirim biliyorum. Başkalarına çok fazla ihtiyacım kalmadığı için iyi bir insan rolü yapmama da gerek kalmadı. Benden iyi mi olur lan? Sadece iyi rol yapıyorum. Ama kedileri çok seviyorum o ayrı. Lan artık kedi de bakabilirim. Hayattan kopmuş halde kedi bakınca çok acınası gözüküyordum. Şimdi kediye tasma takıp sokaklarda bile gezdiririm jasdasjdasdas. İçimdeki şeytan artık ortaya çıkabilir. Biraz insan tanıyayım da ortam kurayım ya. Şu ders olayı çözülsün de sınıfta acı çeke çeke ders dinleyip hayalete dönüşmeyeyim. Zekice esprilerimden faydalanacak insanlar bulayım. Ben olgun değilim. Olduğumu sandım. O kadar acı çekiyorum olgun oldum galiba dedim. Yeni tanıştığım insanlar beni olgun falan görüyorlar artık. Hepsi düşük özgüven yüzündenmiş... Lan ben 50sine kadar içindeki şeytanla beraber kız düşürmeyi planlayan bir insanım. Benden olgun olur mu? Deli gibi californication izlemiş insanım. Hank. Adamım. Ama yanlış anlaşılma olmasın. Bir sürü kızla yatmak falan istemiyorum. Ben sadece etkilemeyi seviyorum. Gerisi için ekstra bir çabam yok. Daha geçen aya kadar bir kızla baş başa buluşacak özgüvenim bile yoktu. Her konuşma böyle arkadaşça oluyodu ister istemez. Eski deniz artık uyanabilir. Bu yazı çok enerjik oldu. Çok mutluyum yazarken. Nolur sonra utanıp silmeyeyim. Nolur göz gezdirirken okuduğumda bu nasıl yazı amk demeyeyim. Birazdan uluslararası iktisat çalışcam çok mutluyum. Ama önce iğne vurdurmam lazım. Hastayım. Daha denizliye gidecem. Benim uyku saatimi baya bi düşürmem lazım. Hayatımda ilk defa uykuyu ikinci plana atmak istiyorum. İnek gibi ders çalışmam lazım artık. En önemli şey o şu an. İkincisi kız tavlamak. Kız tavlamayı özledim amk. Bi de en iddialı olduğum alan. Bir şekilde özgüven sorun çıkarıyordu son zamanlarda. Bi gün iyi olsam diğer gün yine boktan bi kafaya giriyorum. Kız tavlamayı çok özledim o yüzden. Bi aslana avlanma diyemezsin. Avlanmayı özledim. Bu yazdıklarımdan +18 anlam çıkarmayın. Piç biri değilim. Prensip olarak değilim. Yalan da söylemem. Bir kızı hiç yalanlarla etkilemedim. İşte bu büyük başarı. Tşk ederim. İnstagramdan burayı okuyan kızlar varsa -1 yazılıyor hepsi için. Bu yazıyı baştan okumak istemiyorum. Yazım yanlışlarına falan bakmıcam. Bakarsam silerim yazıyı biliyorum xd
Yorumlar
Yorum Gönder