teoman dinleyerek yazıyorum

  Vay be.. Uzun süre olmuş buraya yazmayalı. Bugün evde yalnızım. 2 gündür yalnızım aslında. Önceki yazılarıma baktım baya kötüymüş. Askerlik,yeni iş vs... Çok zorlandım. Ve başardım. Çok kötü şeyler yaşadım. Kötü zamanlar geçirdim. Rezil oldum. Ama başardım. Buraya kadar gelmeyi başardım. Şimdi yine zorluklar gelecek. Galiba yine başaracağım. Belli de olmaz. Yorgun savaşçıyım ben. 2 gündür aynaya bakıp kendimle konuşuyorum biraz biraz. Uzun süredir kendimi unuttum. Sadece iş. Zorlanma. Başka hiç bi şey yok. Ama başardım. Yaptım. Tek başıma. Her şeye rağmen. Cidden unutulmaz ve inanılması zor şeyler başardım. Tabiki kendim için. Atom bombasını keşfetmedim yoksa. 

 Sana çok teşekkür ediyorum ex aşkım. Hepsi senin içindi. Gerçekten öyle. Bana kalsa hiçbiri için bu kadar uğraşmazdım. Uğraşacak gücüm,hırsım ve psikolojim olmazdı. Büyük şeyler başardık. Yaptım sonunda işte. Elimden geleni yaptım. Daha fazlasını yaptım. Sırf düzgün bir insan olabilmek için. Seninle evlenme planları yapabilmek için. Çok çirkin gözükmemek için. Her şeyi yaptım istediğimiz. Böyle devam ederse kendi ayaklarımın üstünde durabileceğim sanırım. Az kaldı. Her şey istediğim gibi olduğunda sen orda olmayacaksın biliyorum. Ama ben çabalıyorum. İnan bu sefer elimden gelen her şeyi yapıyorum. Çok uyumuyorum. 1-2 senedir öğleden sonra hiç uyanmadım galiba. Çok uyurdum. Geç uyanırdım. Bütün planlarımız bozulurdu. Artık hep erken uyanıyorum. Gürültü olsa, biri arasa tekrar uyuyamıyorum. Artık arkadaşlarım var. Hem de çok iyi insanlar. Çok canım sıkılmıyor artık. Evde çok durmuyorum. Kilo aldım. Eskisi çok panti değilim. Hala öyleyim aslında ama o kadar da değil. O zamanki kilomun üstüne 10 kilo falan koydum. Hele spor yaparsam, ağır işler yaparsam kaslı bile oluyorum. Hani demiştin ya sen spora gitsem offf çok iyi olursun diye. Ben de sana gidersem sana bakmam ama demiştim. O konuda da elimden geleni yapıyorum. İnsanlarla daha çok konuşuyorum. Hala utangaç biri sayılırım aslında ama o konuda da çok ilerleme kaydettim. İşyerinde mecburen çıkıntı ve biraz yavşak biri olmam gerekiyor. Çok faydası oldu bana. Ama içimde utangaç ve iyi çocuk hala kendini belli ediyor.  Kızlara hala yazıyorum özür dilerim. Ama yazmazsam kafamı hiç dağıtamam. Hiç aklımdan çıkmazsın. Belki de hiç aramasam düzgün biri karşıma çıkar. Ben de düzgün biri olmuş olurum. Ama bilmiyorum. Bu konuyu çok çözemedim. Ama çalışırken hiç kızlarla ilgilenmiyorum. 1 yıl falan zaten hiç kimse yoktu hayatımda. Herhangi bir konuşma bile yoktu. İşyerinde yürüyen kadınlar oluyordu. Hiçbirine bir ilgim olmadı. Tabi arada amaçsız kısa süreli şeyler yaşadım. Ama hiç devamını getirmedim. Hep kaçtım. Duygu hissedemiyorum. Hissetmek için çok çabalıyorum. Seni unutmak için özellikle. Başkasına bişeyler hissetmek çok güzel olacak aslında kızlarla ilişkilerim de. Ama sen varsın işte olmuyor. Hep aklımdasın. Sadece bazen hayatın yoruculuğuna çok kapılıp seni daha az hatırlıyorum. Ama inan ufak bir duygusallıkta hemen yine aklıma geliyosun. Hayal kurmuyorum pek. Rüyamda da çok görmüyorum artık. Sadece geçmiş halin,anılar,varlığın... Kurtulamadım senden. Yaşım da artık 27 oldu. 28 olcak önümüzdeki ay. Artık seni unutmam gerekmiyor mu sence de? Keske artık beni bıraksan. Aklımdan,kalbimden gitsen. Seni artık istemiyorum. Takıntı mı aşk mı bilmiyorum. Ama artık bitsin istiyorum. Çünkü daha kötü oluyor böyle. Kadınlarla da iyi anlaşmak istiyorum. Arkadaşlarım olsun istiyorum. Herkese obje gözüyle bakıyorum. Kimseye bir şey hissedemiyorum. Öyle olunca bir şeyler de yaşayamıyorum. Ben senin gibi değilim. Biraz fazla duygusalım. Sen kendini duygusal,hassas zannediyorsun. İnan öyle değil. 

 Hep ne zaman gidersin benden diye düşünüyorum. Hep kendimi sorguluyorum. Yalandan birilerine bir şeyler hissetmeye çalışıyorum. Ama iyi hoş bir kızla tanışsam belki sevgili olurum hatta hoşlanırım evlenirim gibi geliyor. Sadece tanışamıyorum işte. Seni aldatmıyorum sevgilim. İnan bir kere bile aldatmadım. Fiziksel olarak aldattım. Evet birden fazla kez. Dersimi zaten aldım. Ama inan seninle tanıştığım günden beri bir kere bile ufacık bile olsa birine karşı bir şey hissetmedim. Heyecanlandım,etkilendim evet. Ama kalbimde senin olduğunu hep biliyordum. Benim evim sendin. Bu hiç değişmedi. Keşke değişse. Seni hayatımda istemiyorum. Seninle beraberken de hep böyle ikilemdeydim. Ayrılmam lazım ama çok seviyorum derdim hep kendi kendime. Şimdi de unutmam lazım ama çok seviyorum diyorum... Niye böyle bir sınavı yaşadım bilmiyorum. Çok güzel olduğun için mi onu da bilmiyorum. Galiba öyle. Ben galiba çok yakışıklı değilim. Yakışıklıyım biraz ama çekici değilim. Bilmiyorum ya. Ama seninleyken senin güzelliğin beni büyülerdi. İlişkinin sonlarına doğru yanına yakışmıyordum biliyorum. Şimdi fiziğimi de değiştirmeye çalıştım o yüzden. Hala uğraşıyorum. Aslında bana bunu  diyen birine hiç bir şey demeden güle güle deyip tamamen unutmam gerekir. Ama yapamıyorum. En büyük zayıf noktam oldun benim. Senin varlığın, benim seni düşünmem bile kendime saygısızlık. Senin karşında savunmasızım. Değersizim sen varsan. Ama ben de bilmiyorum işte unutmayı. Fazla duygusalım bu konularda. Seni ailem gibi gördüm. Hala içten içe aile arıyorum galiba hep. Sen benim herşeyimdin. Annem,arkadaşım,sevgilim... Cinselliğe çok düşkünüm. Senden kalan bir şey mi bilmiyorum. Bunu yenemiyorum. Sana aşık olduğum, kendimi güçsüz duruma düşürdüğüm için mi bilmiyorum. Sadece cinsellik düşünüyorum kadınlara karşı. 5 dakika sohbet etmeye tahammülüm bile yok. Sana aşık olmuş olmaktan içten içe çok utanıyorum sanırım. 

 Geçen yıl konuştuk 1-2 gün... Ya ben yine darladım seni. Ya da gerçekten öyleydi bilmiyorum sevgilim var dedin. Unutmuş gibiydin kaç sene geçti üzerinden dedin. Benim için her şey dün gibi. Her gün aklımdasın çünkü. Başkalarıyla sevgili olamıyorum. Keşke olabilsem. Belki de evlendin. Beni engellediğin için göremiyorum seni. Başka hesaplardan bakacak kadar güçlü değilim. Bu sefer gerçekten kalpten gidebilirim diye korkuyorum. Geldin çarptın gittin bana. Mutlu oldum ilk defa. İlk defa hayatımın başrolüydüm. Seviliyordum. İlk defa. Şaşırıyordum. O yüzden sana değer veremiyordum çok fazla. Biri beni neden severdi ki? Hala garip gelir. İnsanlar birbirini neden sever ki? Keşke bu konularda da duygusal olabilsem. 

 Çok gezdim. Çok dolaştım. Çok insanla tanıştım. Tekrar o duruma düşmemek için. Kendimi hep zorladım. Yapabileceğimin en iyisini yaptım. İnan. Hatta daha fazlasını yaptım. İnsanlar hep şaşırdı. İnanmadılar. Sonra saygı göstermeye başladılar. Hepsi senin içindi. O günkü kendime kızdığım içindi. Asla tekrar o durumda olmamak için. Seni kaybetmek benim için çok büyük bir cezaydı. Yaptığım şeyler seni geri getirmeyecek. Ama kendime kızgınlığım bitmiyor sevgilim. Bitmiyor. Hep daha fazlasını yapıyorum. Psikolojik,ekonomik,fiziki açıdan her açıdan daha iyi olmaya çalışıyorum. Ekonomik olarak da çok iyi bir seviyeye gelmem lazım. Yaşım 30 olmadan bunu da çözersem belki de istediğim her şeyi yapmış olurum. En büyük hedefim bu şimdilik. Yemeklerimizi ortak öderdik. Evden  çıkmıyordum son zamanlarda. Param da yoktu. Hatta ayrıldıktan sonraki senelerde sana bunları yine söylemiştim. Şu anda param yok diye. Evden çıkmamamın en büyük sebebi oydu. Ekonomik açıdan çökmüştük. Ve elimden bir şey gelmiyordu. Sen bana para vermeyi teklif ediyordun. Ağlıyordun kapımda. Özür dilerim. Elimden bir şey gelmedi. Diyorum ya çok kızgınım o zamanki kendime. Şimdilerde biraz biraz barıştık. Eskiden çok daha hassas ve psikolojisi bozuk bir haldeydim. İnan o zaman da elimden geleni yapmayı çok isterdim. Artık kendi paramı kazanıyorum. Bir şeyler alıyorum. Ama gözüm yükseklerde. Herkese söylüyorum zengin olmam lazım diye. Bu çocuk kafayı parayla bozmuş diyorlar. Anlamıyorlar. Kendime ne kadar kızgın olduğumu bilmiyorlar. Eski halime tabiki. Seni ne kadar çok sevdiğimi bilmiyorlar. Varlığın olmasa da yokluğun beni adam etmeye uğraşıyor hala. Yeni bir ilişkiye başlamamam lazım. Bu travmalar, bu takıntılar ilişki içinde açığa çıkıyor sanırım. Sevemem bu halde kimseyi zaten. Birinin beni çok sevmesi lazım. Şu anda da öyle çok sevilecek biri değilim sanırım. Bilmiyorum. 

 Saygınlığım da var artık. İşyerinde, çevrede vs... Bu işin çok faydası oldu. Çok yoruluyorum, sezonda psikolojim çok bozuluyor ama getirisi de oluyor. Bu sezonu da atlatırsam zaten büyük saygınlık ve güç kazanırım. Zenginliğe giden yolda bu çok önemli. Olmazsa da başka iş kovalarım. Artık düştüğüm yerde çok kalmıyorum. Kalkıp devam ediyorum. Makine olmaya çalışıyorum. Hepsi senin için sevgilim. Daha iyi bir hayat yaşamamız için. Evlenebilmemiz için. Ailene mahcup olmamak için. Şu an olmaz. Saygın ve güzel bir hayat sürmemiz lazım. Bunların saçma sapan hayaller olduğunu biliyorum. Ama o zamanlar inan böyle düşünürdüm. Yaşadığım travmanın etkisi mi bilmiyorum hala içten içe bu düşüncelere sahibim. Sen çok güzelsin. Seni bu duruma sokamam. Sen olmayacaksın biliyorum. Ama kendim için yapacağım. Yapamazsam çok üzülürüm. Ama elimden gelenin en iyisini yapıyorum inan. Çok zor görünüyor o seviyeye ulaşmak. Ama deneyeceğim. Ortalama maaşlı sıkıcı bir işte çalışan biri olsam seni haketmem bence. Kendim iyi hissetmem çünkü. Başaracağım sevgilim. Diğer her şeyi başardım. Bunu da başaracağım. Sen merak etme. Elbet kafamdakileri çözeceğim. Arabam da olacak, iyi bir vücudum da... Bana ayrılırken bunları söylemiştin. Canım çok yanmıştı. O yaşta zor zamanlar geçiren birine ne yaparsa yapsın böyle şeyler söylenmezdi. Çok acımasızdın. Tabi bunları kafamdaki eski sana söylüyorum. Beni hep çok seven, beraber zorluklar yaşadığım sana. Birbirimizi hiç bırakmadığımız sana. Evlilik planları yaptığımız, çocuklarımızı düşündüğümüz sana. Biliyorum çok değiştin. Şimdiki sözlerim, hislerim sana işlemez. Bir şey de anlamazsın zaten. Ama ben eski seni çok özlüyorum. Belki sadece ilerisini düşündün, bu çocukla evleniriz iyi çocuk dedin. Ben bana aşık oldun sandım. Yine de çok güzeldi. Her şey çok güzeldi. Keşke öyle olsaydı. Ama hayat böyle sanırım zaten. Bilmiyorum. 

 Karşına çıkmayı çok istiyorum sevgilim. Keşke eskisi gibi güzel kalsaydın. Pandam olsaydın. Büyüdük malesef. Hayatı tanıdık. Keşke hep küçük kalsaydık. Hep birbirimize aşık kalsaydık. Veya ben öyle sansaydım. Karşılaşır mıyız tekrar bilmiyorum. Muhtemelen olmaz. Hayalin de güzel. Senin kahkaha attığın anları düşününce hala gülümsüyorum. Hala mutlu oluyorum. Keşke çok başarısız olmasaydım o dönem. Daha iyi bir hayat yaşayabilecek,meslek sahibi olabilecek durumda olsaydım. Ama malesef. Herkesin hayatı farklı. Zengin bir aileye doğmadım. Bu önceleri sorun değildi ama sonradan hayatı tanıdıkça sanırım ikimiz de farkına vardık. Olsun sevgilim. Ben çabalıyorum. 

 Yazmak beni sana biraz olsun yakınlaştırıyor. Geçen seneki konuşmamızda nerde yaşıyosun, çalışıyosun vs diye sormuştun. Umarım acaba durumu iyi mi diye veya iyiyse belki buluşabiliriz diye düşünüp sormamışsındır. Umarım yakınsak belki buluşuruz ben de çok özledim diye düşünmüşsündür. Hayat şartlarımı ben bize uygun hale getirmeye çalışıyorum çünkü hala. Umarım hala eskisi gibi güzel ve safsındır. Umarım ilişkimizi bitirirkenki sen değilsindir. Umarım böyle şeyler düşünmüyorsundur. Umarım hala beni seviyorsundur. Çünkü ben hala seviyorum. 

 21.08.23 devam...

 Artık gülüyorum sevgilim. 1 yıl sonra tekrar buluşmaya başladığımızda artık hiç gülmüyorsun. İnan gülecek bir şeyim yoktu hayatta. Yıkılmış bir haldeydim. Kötü bir haldeydim. Senin beni sevmeyeceğine emindim. Kendimi sana yakıştırmıyordum ben de artık. Daha iyi birini hakettiğine emindim. Hayatım,okulum pek yolunda değildi. İnan gülemiyordum. Artık her anın her şeyin tadını çıkarmaya çalışıyorum. İnsanlar arasında enerjik olan, ortama enerji getiren, yeni şeyler deneyen kişi hep benim. Hep beni arıyorlar. Açmıyorum her zaman. Bu şekilde tükeniyorum sürekli aynı performansı sergilersem. Sürekli enerjik ve mutlu olmak beni yoruyor. Ama gülmem lazım sevgilim. Şakalar yapmam lazım. Kendim olmam lazım. Yalnız kalıp içime kapandığımda yine ketum, gülmeyen, sorunlu birine dönüşürüm ve dönüşüyorum da. Artık her ortama ayak uyduruyorum. Bir yer ben varsam eğlenceli hale geliyor. İlk tanıştığımız zamanlarda da öyleydi. Ben o Deniz olmaya çalışıyorum hala sevgilim. Daha iyisi. Belki yine seversin ilerde diye. Olmayacak biliyorum. Drama yaratıyorum belki de. Belki de kendimi kandırıyorum. Ama ben çok mutluydum seninle. Sonradan biraz sıkılmış olsak da ilk başlarda her şey mükemmeldi. Arkadaşlarımdan kopmasam,düzgün ilişkiler kursam,fiziğim daha iyi olsa, ekonomik durumum daha iyi olsa belki daha iyi olurduk. Belki de evlenirdik. Ben hala senin için deniyorum sevgilim. Elimden gelenin en iyisini yapıyorum. Zorlanıyorum. Ama durmadan devam ediyorum. 

 Evlendin mi acaba diye düşünüyorum bazen. Hesabına bakamıyorum zaten beni engellemiştin en son. Başka hesaptan bakmak kolay. Veya başka bir hesabına. Ama yapamıyorum. Hayattaki en büyük amacımı, hayatımın amacını kaybetmekten korkuyorum. Beni hala seviyor olma umudun beni hayatta tutuyor. Bu yalana inanmak beni hayatta tutuyor. O da olmasa inan hayatta herhangi bir amacım kalmaz. Hayattan keyif almam. Hergün gülemem. Seninle olduğumuz zamanlar belki de o yüzden gülemiyordum. Artık bana aşık olmadığını çok yakından görüyordum. Bu bana çok acı veriyordu. Uzakta olmak daha güzel. Seni uzaktan sevmek güzel. En azından bir umudum var hala. O umudun olmayacağını görmek bana acı veriyordu sevgilim. Yetersiz olduğumu görmek istemiyorum. Çünkü sürekli çabalıyorum. Şu an yetersiz olsam da elbet istediğim şeylere ulaşacağım. En dipten buralara kadar çıktıysam elbet en tepeye de çıkacağım. Bana yine aşkla baktığın bir an yaşamadan ölmek istemiyorum. Gözlerindeki pırıltıyı görmek istiyorum sevgilim. Hatırlamazsın sanırım ama 3 ay ayrı kalmıştık. Yaz tatiliydi sen çalışıyordun. Ben de çalışmaya gitmiştim. Tabi 1 ay dayanabilmiştim. Yine de bir şeyler olmuştu uzun süre görüşememiştik. Yeşil asker tişörtümle gelmiştim oraya. Garajda bekliyordum. Sen beyaz kolsuz bir üst giymiştin. Kokunu hala hatırlıyorum. Gözlerindeki parıltıyı hatırlıyorum. Ben o an çok mutluydum sevgilim. Yine seni öyle görmek istiyorum. Bunların olmayacağını, başkalarına öyle baktığını görmek istemiyorum. O yüzden uzak olmak en iyisi sevgilim. Zaten sen de onu istiyorsun. Tanışmamızın üstünden 9 yıl geçti sevgilim. Şaka gibi. 9 yıl. Daha dün gibi. Ayrılmamızın üzerinden 6 yıl. Barışıp ayrılmamızın üzerinden ise 5 yıl geçti. Seninle geçen sene konuştuk en son. Her şey çok güzeldi sevgilim. Hep yaşamak istediğim her şeyi yaşattın bana. Mükemmeldi... Filmlerdeki gibiydi. Sen bir insanı hayata döndürdün. Elinden tuttun. Sevdin. Belki istemeyerek yaptın ama teşekkür ederim sevgilim. 

 Gitsen keşke benden artık. Bu kadar acıyı istemiyorum hayatımda. Bana iyi gelse de sana takıntısız halde,içimde sen olmadan böyle olmak istiyorum. Bakalım sen olmadan da hayatta ilerleyebilecek miyim, ayakta durabilecek miyim. Bunu çok merak ediyorum. Artık senden kurtulmam lazım sevgilim. Bir kadınla bir şeyler yaşamadan önce,yaşadıktan sonra,konuşurken,duygusal bir paylaşımda bulunurken,geceleri,kötü zamanlarda aklıma gelme istiyorum. Artık yalnız olmak istiyorum sevgilim. Sorumluluk alamazdım biliyorsun. Sen beni büyüttün sanırım. Bir çocuğu büyüttün. Artık sensiz de bu olanların üstesinden gelmek istiyorum sevgilim. Yapabilir miyim bilmiyorum ama denemek istiyorum. Bıraksan keşke artık beni. Ben artık büyüdüm sevgilim. Yeniden aşık olmak istiyorum. Yeniden sevmek istiyorum. Zorlukların üzerinden tek başıma gelmek istiyorum. Seni düşünmek istemiyorum. Sensizliği tatmak istiyorum. Gözlerimi seninle açtım. Artık dünyayı sensiz de görmek istiyorum.