yıllar sonra

 https://www.youtube.com/watch?v=8hDmYzoswVQ&list=RDyFHDtmWl-Bc&index=10 şu an bu şarkıyı dinliyorum. Sanırım çalma listesi. Her şarkı iyi değil ama bu güzel.

 Şimdi online terapiden çıktım. Bişeyler konuştuk. Bankadaki 4. ayım falan heralde. Baya zorlanıyorum onu konuştuk. Bu sefer her taktikleri deneyip yine düzen oturtmam lazım. Artık alıştım ama her işteki o uyum sürecine. Bu seferki baya zorladı. Umarım buna da alışırız. Kendimi değiştirmem lazım uyum sağlamak için artık. Birsürü kadınla aynı ortamda olmak yorucu. Daha bağırarak ve sakin konuşmam ve cevap vermem lazım. Umarım yavaş yavaş olacak. Kalabalıkta daha özgüvenli olmak istiyorum. Bunlar zamanla zaten olacak şeyler mi yoksa benim hep eksiğim miydi bilmiyorum. Daha net mi olmam nasıl olmam lazım bilmiyorum. Keşke geri bildirim olsa sürekli. Neyse yaşayıp göreceğiz. Belki de çok saldırgan olmamam lazım. 

 Ne kadarı hayalimdeki aşk için yaptığım fedakarlıklar bilmiyorum. Bana hiçbişey yapmıyosun dendi,vucudun çok çirkin dedi,yakışmıyoruz dendi vs vs vs bir sürü şey dendi. Evlilik düşünsem zaten seninle olmazdım dendi. Aşık değildim sadece sevdim dendi. Başkasıyla aldatıldım. Üzerine tekrar aldatıldım. Daha ne olsun bilemedim. Duş almıyorsun bile dendi. Bunların hepsi doğru olsa bile bir insana bu kadar fazla gerçek söylenir mi? Kolu sakat olan birine senin kolun da sakat denir mi? Bütün güçlenme çabam bu yüzden mi acaba? Oradaki o gariban çocuk olmamak mı istiyorum acaba? Duygularımı o yüzden bitirdim acaba? Bu kadar değişmem ve değişmek istemem bu yüzden mi acaba? Ama ya değiştiremeyeceğim şeyler de varsa ? Onlar için kendimi fazla yormuyor muyum acaba? Belki de herşeyi değiştiremem. Vucudumu az çok değiştirdim. Baya çekici de oldum. Son zamanlarda yine 5 kg verdim ama olsun. Bayadır çalışıyorum. İyi bir iş bile buldum. İyi bir konum. Her ne kadar zorlansam da. Kimsenin yapamayacağı ve bana çok uzak olan işler bile yaptım. Panik atağım oldu gül gibi olsun. Saygınlık kazandım. 

 Hala yalnız ve mutsuzum. Hala deli gibi aşk istiyorum. İlk defa yaşadığım aşkı tekrar bulabilmek için herşeyi feda ettim. Nerdeyse ölüyordum. Bu kadar önemli birşey benim için demekki. Tekrar bulunur mu acaba? Yoksa kendimi bu uğurda daha da zor koşullara sokarım kesin. Artık dur demem lazım kendime. Sakin ol. Zamanla olacak. Abartma. Çok fazla uyum sağlamaya çalışma. Kendin ol. Sevmeyen sevmesin. İş konusu da olmazsa olmasın. En kötü ne olabilir? Sürülürüm. İşten atılırım. Bu korkular belki de beni böyle geriyor. Kendimi ifade etme konusunda geliştirmem gerekiyor. Baskı altına girmemem gerekiyor. Daha rahat olmak istiyorum bu konularda. Biri bensiz yemek yiyecekse yesin. Biri benden sıkıldıysa sıkılsın. Biri beni sevmiyorsa sevmesin. Çok gülmek istemiyorum. Güldürmek istemiyorum. Herkese hitap etmek istemiyorum. Neyse biraz daha alışayım. 

Aşk konusunda ne düşünsem bilemedim. Daha ne yapmam gerekir bilmiyorum. O geri dönmüyor. Demekki yeni bir şeyler gerekiyor. E bi zahmet o kadar olayın üzerine diyebilirim ama hala diyemiyorum. Bakalım ne zaman gelecek? Veya gelecek mi?